Vervolg Shiatsu:   Geschiedenis en werkwijze van Shiatsu Shiatsu vindt zijn oorsprong in de yin yang filosofie. In het oude China werd een arts niet betaald om patienten beter te maken, maar om mensen gezond te houden. Zodra iemand ziek werd kreeg hij de behandelingen van de arts gratis. De gezondheidszorg was dus voornamelijk preventief. Er waren 5 soorten behandelingen: acupunctuur, dieet, kruidentherapie, moxa en anma (massage). Shiatsu is uit anma voortgekomen. In de zesde eeuw is deze massagevorm gentroduceerd in Japan. In het begin van de vorige eeuw maakte Shiatsu zijn entree in de westerse kultuur. Anders dan bij bijvoorbeeld acupunctuur, gaan bij Shiatsu diagnostiseren en behandelen in elkaar over. Tijdens de massage verkrijgt de therapeut informatie die hij gebruikt voor de diagnose. De diagnose zal ook steeds iets veranderen, omdat de energie steeds verandert. In de praktijk is diagnose vaak al behandeling en is behandeling ook diagnose. Dit is een groot voordeel van Shiatsu ten opzichte van acupunctuur. De therapeut kan gebruik maken van refelexzones op de buik en de rug, onderzoek van de beweeglijkheid van de gewrichten en onderzoek van bepaalde tsubo's. Aan de hand van de gestelde diagnose behandelt de therapeut een of meerdere meridianen. Tijdens de behandeling voelt hij de conditie van deze meridianen. Zo kan hij tijdens de behandeling de diagnose aanpassen en controleren wat het resultaat van de behandeling is.